Uchodźcy Palestyńscy w Libanie Na skutek wydarzeń 1948 r. wielu Palestyńczyków musiało opuścić swoje domy i udać się na uchodźctwo - na inne tereny wewnątrz historycznej Palestyny, tj. na Zachodni Brzeg Jordanu, do Strefy Gazy, bądź do ościennych państw: Jordanii, Syrii i Libanu. Sądzono wówczas, że jest to rozwiązanie tymczasowe, a niedługo będą oni mogli powrócić do swoich domów. Najważniejszą częścią międzynarodowego prawodawstwa wobec palestyńskich uchodźców jest niewątpliwie rezolucja Narodów Zjednoczonych nr 194 z 11 grudnia 1948 r., której istotą jest zagwarantowanie Palestyńczykom prawa do powrotu i domagania się rekompensacji.

Nahr el-Bared Zdjęcia z obozu dla uchodźców Nahr el-Bared.

Burj al-Barajna Zdjęcia z obozu dla uchodźców Burj al-Barajna. Obóz znajduje się w pobliżu bejruckiego lotniska. Został założony przez Komitet Czerwonego Krzyża w 1948 r. W ciągu lat wojny domowej został znacząco zniszczony. Obecnie zamieszkuje go ponad 20 tys. zarejestrowanych uchodźców.

Szatila Szatila leży w południowej części Bejrutu. Została założona przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża w 1948 roku by zakwaterować setki uchodźców napływających z Galilei w północnej Palestynie po 1948 r.